New York leeft, maar het leven hier is zo groot en zo ieder op zich dat het je ook volledig voorbij kan razen. Ik ben hier nu ongeveer 5 weken. Grappig hoe de tijd hier anders is. Thuis waren 5 weken aan de ene kant zo voorbij en aan de andere kant kon de tijd zich voortslepen. Sommige dagen hier lijken wel een week op zich. Ik ben inmiddels vollop bezig met workshops en de creative mind. Ik ben net terug van alweer mijn 3e les bij Stella Adler en alhoewel het heel veel hardcore scene work is krijg ik er toch nieuwe dingen uit. Het zijn veel lessen die ik op school ook heb gehad, maar op zo'n proffesioneel niveau en met een medestudenten waar je u tegen zegt.. Oh mijn hemel, ik kwam de eerste les binnen. Iedereen moest een monoloog voorbereiden.. Wow... ik kan wel stellen dat dat een zeer serieus groepje acteurs bij elkaar is. Ik kon gewoon niet geloven dat ik deel mocht zijn van dit kwaliteit theater!! Wel echt geweldig. En mijn acteurs arrogantie vind het ook meer dan geweldig dat ik straks mijn CV kan bijwerken en 2010 September - November Masterclass Scene study by Jon Korkes.. Ik bedoel.. hoe cool is dat? So what als het misschien een beetje riekt naar ow kijk mij eens? Ik sta gelukkig genoeg met me beide benen op de grond dat ik er met hard werken en goed acteren er wil en ga komen. wuiven met een papiertje doet niets. Maar je kan er wel van genieten. Het maakt ook dat ik meer in mezelf geloof.

Daarnaast hebben Bea en ik les gevolgd bij Jason Bennett. Ik ga zijn weekly classes niet meer volgen maar wel zijn prive lessen. Hij werkt met Archetypes. Het vinden van alle kleine stemmetjes in je hoofd om het makkelijk uit te leggen. Het is een meer psychologische aanpak van acteren. Maar er zit zoveel waarheid in. Als je al die ikjes vind.. en de energie van die ikjes in je lichaam herkend kun je iets spelen door je lichaam die kant op te sturen. In een keer, we werken aan keiharde schakelingen en verschillende kleuren in elke zin en gebaar stoppen. Waardoor je het personage wordt.. ipv de acteur die moet bedenken wat hij allemaal moet zeggen, waar hij moet staan, wat hij moet voelen. Meegaan met je karakter. En je karakter vinden door stem of movement. Erg tof. We gaan met een groepje op zondag ook repeteren. Bea en ik zijn tig acteurs boeken aan het lezen. WOW!! Waar je in nederland dus alleen de kleine theater bookshop hebt op het leidseplein in Amsterdam heb je hier de hemel zo'n beetje.. och... The drama bookshop.. ook wel bekend als de zevende hemel voor acteurs :) Shakespeares.. waar ze een hele muur vol toneelstukken hebben.. biografien over de grootste acteurs allertijde. Gigantisch... en je zou me daar 4 weken op kunnen sluiten. Zolang ik eten heb... zou ik niets te klagen hebben.. !!

Ik merk dat ik New York op een hele andere manier ontdek. Reinoud komt over 2 dagen! en mama over een week en er zijn superveel prachtige 'toeristen' dingen die ik met hen beide wil zien. Maar Bea en ik leven in de stad.. we nemen de subway en we zien Central Park doordat we op 59th street uitstappen en op zoek gaan naar een plekje om te zingen.. Jawel! We hebben het gedaan.. vandaag! Gewoon petje neergelegd en liedjes wezen zingen. Wel een hele 1,31 dollar verdiend! Nederlandse liedjes gezongen en ik vond zingen voor mensen altijd doodeng, maar je moet het gewoon doen! En als ik dan straks voor een publiek moet zingen.. WEET ik dat ik het kan.. ik heb het gedaan voor 5495340 mensen die voorbij liepen en glimlachten. De zakenmeneer die zijn telefoon even van zijn oor afhield en onze richting op hield om de persoon aan de telefoon ook mee te laten genieten. Daarna melde hij nog even... klinkt goed! De nederlanders die toch nog even terugliepen na ons 'Abel - Onderweg' liedje. Goed gedaan. in het nederlands welteverstaan.. grappig. Maar ja.. we lopen door zoveel verschillende delen van New York, we kunnen the empire state building zien als we naar zangles lopen op vrijdagmiddag. We wonen naast het voormalige World Trade Center. Op een mooie wandeling in het park zien we ineens het vrijheidsbeeld. New York zit vol geuren. Overal ruikt het wel ergens naar. Soms naar de vieze vuilniszakken van de restaurants en in Chinatown naar honderden verschillende gekke groentes en gebakken vis en vlees bij allerlei kraampjes. Als het wat kouder is zie je overal op straat de stoom uit de roosters van de subway omhoog slaan. Mensen met of een Ipod of een mobiele telefoon. Iedereen lijkt hier altijd druk te zijn. Wij wonen in the financial District en al die zaken mensen bij Wall street. Vragen waar het postkantoor is en vervolgens 6 verschillende antwoorden krijgen en 2 uur later pas het postkantoor vinden. Tot mijn grote verbazing zijn de mensen hier heel erg vriendelijk. Hoe hard ik het ook probeer en vliegt nog een licht buitenlands accentje voor mijn Amerikaans en dat helpt me in vele situaties een stapje verder. Natuurlijk kan ik bij een situatie die vraagt om een hulpeloos dom blondje moeiteloos overgaan in mijn beste SORRY, ME ENGLISH NOT SO GOOD.. uiteraard met volledig gebroken Engels. Ik ben hard op weg om verliefd te worden op New York. Toch ben ik blij dat ik hier niet blijf wonen. Soms komt er miscommunicatie op mijn pad die vervelende situaties schept. Terwijl ik in alles correct en vriendelijk ben gebleven, maar dan is er toch een taal barriere. Want wat ik het ene vind.. vinden ze hier soms iets compleet anders..

De jobjes zijn hier.. nouja... lastig. We hebben helaas het oppasbaantje voor 4 dagen in de week niet gekregen alhoewel dat een lieve en fijne familie was. Maar we zijn nog steeds welkom en gaan over 3 weekjes gezellig een avondje met z'n allen eten! We hebben ook een nieuwe familie leren kennen, Nederlands met een kleintje van 1,5 en 3 jaar oud. Eerste avond voelde verschrikkelijk lui. De kindjes lagen te slapen en Bea en ik hebben een film gekeken en gekaart. Gister mocht ik in de middag oppassen en ik ben nou al gek op die twee kleintjes. Bram kwam meteen in mijn armen gesprongen om mij en knuffel te geven en Liesje was dolenthousiast over het hobbelpaartje en het afmaken van de puzzels. Voelde me helemaal fijn en het was net als vanouds.. Toch wel gemist het oppassen..

De andere banen.. tja. wat zal ik erover zeggen.. ik heb wat meegemaakt vandaag.. De meeste van jullie weten wel dat ik een dealer bij het casino ben geweest. Nu zijn er overal altijd wel small gatherings waar ze dealers nodig hebben, dus ik dacht.. misschien is dat toch wel een optie. Dus ik her en der wat mailtjes verstuurd en nagevraagd.. Kwam ik vanavond bij een club aan, strenge security en het eerste wat mij als dealer 'outside the city' werd verteld was dat als de politie komt je dan 20 uur in de bak moet zitten, hem moet bellen, niets moet zeggen dat hij z'n advocaat belt en dat je dan weer buiten staat met een court date in je zak. ... So far voor de kleine nietsbetekende tussen vrienden pokerspelletje.. oww ja.. en de rest van de introductie was dat er vaak overvallen plaatsvonden en mensen heel soms vermoord werden, maar dat was gelukkig al een poosje geleden.. uhh.... 1 ding moet ik hier zeggen! Ik voelde me wel veilig daar. Het was een eerlijke straight up guy die me vertelde hoe het zat en ook het duidelijk maakt en dat de beslissing aan een ieder was, maar dat dealers dit wel moesten weten. Dat waardeerde ik ten zeerste, we kunnen onze ogen sluiten, maar we weten allemaal dat dit soort dingen gebeuren en het is niet alsof dit de maffia was ofzo. De poker regels waren strak en het soort dealer wat hij zocht was duidelijk het soort dealer dat ik ben. Strak, niet teveel bla bla bla, tempo, skills.. tja.. ik heb niet voor niets 3 weken intensief cursus gehad.. Dus ik ga morgen beginnen.. Okay.. als je dat gelooft dan ken je mij nog niet goed genoeg. Hihi.. het was superspannend om mee te maken en er een soort van klein smaakje van geproeft te hebben, maar dit is niet iets wat ik ooit zou willen doen. Poker spelletje tussen vrienden onschuldig prima. maar ondanks het feit dat ik minimaal 6 keer zoveel per uur zou verdienen als mijn best betaalde baantje in nederland, is er geen haar op mijn hoofd die hier ja tegen zou zeggen. Geld is geweldig en belangrijk, maar het is het ook zeker niet waard..

Op een kleine andere note.. de auto is nog niet verkocht en ik heb mijn computer eindelijk terug gekregen van HP... nog net zo stuk als ik em een maand geleden naar hen had toegestuurd. Word of advice.. koop geen HP, de klantenservice is afgrijselijk.. BAH! Zooo blij dat we de laptop van Craig & Janet mogen lenen anders hadden we toch wel een heel groot probleem gehad..

Ik zit hier nu 3,5 maand.. in the US.. en ik voel me fijner met mezelf. Alsof ik volwassener wordt, maar tegelijkertijd speelser en vrijer. Ik leer zoveel, ik leer me door dingen heen vechten, ik leer genieten van alles om me heen, meer acteren, zingen in het park, theater schrijven, huilen, lachen, springen en serieus zijn. Maar ik kom uit bij mezelf, en bij een mij waar ik dat allemaal mee kan, en daar wordt ik blij van!